Jan Karol Sembrzycki
Biografia
Jan Karol Sembrzycki urodził się 10 stycznia 1856 roku w Olecku. Pochodził z rodziny nauczycielskiej; jego ojciec był nauczycielem i zbieraczem mazurskiego folkloru. Językiem domowym był niemiecki, co wpłynęło na jego wychowanie. Uczęszczał do szkoły w Olecku, a następnie do gimnazjum w Ełku, skąd został usunięty na rok przed maturą za łamanie regulaminu. Po służbie wojskowej przyuczał się do zawodu aptekarza. W 1880 roku został pomocnikiem aptekarskim w Kłajpedzie, gdzie ożenił się z Karoliną Szliczkus.
W Kłajpedzie obudziło się w nim poczucie polskości, co opisał w liście do Wojciecha Kętrzyńskiego, tłumacząc, że nawrócił się na polskość po rozmowach z Jadwigą Chmielewską, która opowiedziała mu o krzywdach ludu mazurskiego. Sembrzycki postanowił działać na rzecz utrzymania języka polskiego na Mazurach, domagając się równouprawnienia z językiem niemieckim. Od 1883 roku wydawał tygodnik „Mazur”, a następnie „Mazura Wschodnio-Pruskiego”. Z powodu kłopotów finansowych i braku wsparcia z Wielkopolski, zaprzestał polskiej agitacji i w latach 90. XIX wieku stał się lojalnym obywatelem niemieckim, zmieniając nawet nazwisko na Sembritzki.
W Kłajpedzie, gdzie osiadł w 1894 roku, poświęcił się badaniom naukowym nad historią i folklorem Mazur oraz Litwy Pruskiej. Opublikował około 150 prac, w tym monografie i artykuły w czasopismach polskich i niemieckich. Był członkiem towarzystw naukowych, a swój księgozbiór przekazał testamentem bibliotece miejskiej w Kłajpedzie. Zmarł 8 marca 1919 roku w Kłajpedzie.